شب در روز و درآورنده روز در شب ، و بيرون آورنده زنده از مُرده و بيرون آورنده مُرده از زنده ! 1400 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بار خدايا ! . . . اى روياننده درختان در زمينِ تهى از آب و گياه ، اى بيرون آورنده گياه ! من از تو مىخواهم . 1401 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " جوشن كبير " : اى كسى كه اشيا را از نيستى آفريد ! 3 / 62 مُدبّر واژه‌شناسى " مُدبّر " صفت " مُدبّر ( تدبيركننده ) " ، اسم فاعل از " دَبَّرَ ، يُدَبِّر " است . ريشه " دبر " ، به معناى انتهاى چيزى و پشت آن است ، در مقابلِ جلوى آن . تدبير هم ، يعنى اين كه انسان ، كارش را ساماندهى و مديريت كند ، به اين صورت كه به فرجام و انتهاى آن كار ، يعنى آثارى كه پشت سرِ آن كار رُخ مىدهد ، توجّه كند . مُدبّر ، در قرآن و حديث تدبير ، در قرآن كريم به صورت فعلى : " كار را تدبير مىكند " ، چهار بار به خدا نسبت داده شده است ؛ امّا صفت " مُدبّر " ، در قرآن نيامده است . در قرآن و احاديث ، تدبير آسمان‌ها و زمين و دنيا و آخرت ، و به طور كلّى همه چيز ، با خداست . اين مطلب ، بيانگر آن است كه خداوند ، مصلحت و عاقبتِ همه چيز را در آفرينش و اداره آنها رعايت كرده است .